ความรักทำให้ฉันร้องไห้
2009-07-01 12:49เมื่อความรักผละจากอ้อมแขน ฉันหมดแรง ฉันหวั่นไหว ไม่รัก ไม่เป็นไร กอดฉันสักครั้งได้ไหม ก่อนเธอจากไป ได้หรือเปล่า
น้ำตาฉันไหลอีกแล้ว มันมีทีท่าว่าจะไหลนาน ไหลไม่หยุด การรักใครสักคนที่เขาไม่รักเราช่างเป็นเรื่องเศร้าที่ขมขื่น ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เขาจึงมองไม่เห็นหัวใจของฉัน ตอนที่เขาบอกฉันว่า "อย่าทำอะไรเพื่อพี่เลย ไม่มีประโยชน์หรอก เราบังคับให้ใครรักใครไม่ได้ และพี่ก็บังคับหัวใจตัวเองให้รักฟ้าอย่างที่ฟ้าต้องการไม่ได้ " ฟังเขาพูดจบ น้ำตาฉันร่วงเลย เพิ่งรู้ว่าเวลาคนเราหูอื้อ ใจหวิวเป็นอย่างไร ตอนนั้นเหมือนร่างกายกำลังล่องลอยอยู่ในอากาศ หัวใจมันชา ก่อนจะค่อยๆๆๆๆๆเจ็บ เจ็บลึก เจ็บมาก เจ็บเหลือเกิน เราไม่ดีตรงไหนน่ะ ยังนึกไม่ออก55555 ฉันกลั้นใจถามเขาอีก หวังว่าจะได้คำตอบที่พอจะคลำทางหาข้อบกพร่อมของตนเองได้ เขายิ้ม ยิ้มอย่างเอื้อเอ็นดู แล้วค่อยๆตอบฉัน ฉันจ้องหน้าเขาผ่านม่านน้ำตาที่ไหลเป็นสาย รอยยิ้มเขาเพร่าเลือน แต่เสียงนั้นยังดังชัดเจน "คนที่เราจะรักได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีหรือคนเลว เรารักคนเลวได้ ถ้าเขาสมควรจะถูกรัก เรื่องบางเรื่องพี่ไม่สามารถอธิบายเหตุผลได้หรอกว่าทำไม ฟ้าเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนสิ อย่ามารักพี่เลย พี่รักฟ้าเหมือนเพื่อน เหมือนน้องสาว สัญญากับพี่ได้ไหมว่าเราจะทักทายกันหลังจากนี้ อย่าโกรธกันเพราะว่าเรารู้สึกไม่ตรงกัน ได้ไหม ร้องไห้วันนี้ เพื่อพรุ่งนี้จะได้ยิ้ม" ฉันถามเขาอีกครั้ง " แล้วทำไมถึงรักฟ้าไม่ได้ " ก็เพราะพี่มีคนที่พี่รักอยู่แล้วน่ะซิฟ้าก็รู้นี้ใช่ไหม" ฉันถึงกลับปล่อยโฮ เขาค่อยๆ ดึงฉันเข้าไปกอด มันไม่อุ่น แต่มันหนาว หนาวที่หัวใจ ฉันอยากให้อ้อมกอดเขาตลอดกาล แต่มันเป็นไปไม่ได้ แล้วฉันต้องยอมรับ ยอมรับมันให้ได้ ไม่ว่าการยอมรับนั้นจะทำให้ฉันร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา
ความเห็น